پاسخ من

من این دعوت را پذیرفتم و در جلسه 17/6/1370 در محل انجمن حاضر شدم آنطور که یادداشتهای من حکایت دارد از اعضای هیئت مدیره کانون هم حاضرشدند و درباره فکر اتحاد مذاکراتی شد که موجب گردید بعد از جلسه طرح پیمان دوستی و همکاری و یگانگی را تهیه کردم و این طرح را هم برای کانون و هم برای انجمن ارسال داشتم.

سکوت

پاسخ کانون کرولالهای ایران در آن زمان یعنی کانون ناشنوایان ایران کنونی و نیز پاسخ انجمن خانواده ناشنوایان ایران به طرح پیشنهادی من سکوت بود و حالا با اطمینان مینویسم که علّت سکوت دو سازمان این بود که علل و موجبات این دوگانگی در آن زمان هنوز به فوت خود باقی بود.

و امّا بعد

حدود شش سال بعد یعنی در اسفند سال 1376 استاد محمود پاکزاد دبیر کل وقت کانون از من خواست برای رفع اختلاف شدیدی که در هئیت مدیره کانون بود دخالت نمایم در آنوقت برای اوّلین بار به محل کانون نزدیک فلکه دوّم صادقیه رفتم در دو جلسه هیئت مدیره کانون حضور یافتم که در هر دو  جلسه شاهد برخورد و مشاجره شدید آقایان هادی معیری و رضا محمودی بودم تا آنجا که بخاطر دارم سایر اعضای هیئت مدیره حاضر در جلسه هم یا ساکت و یا در جانب آقای هادی معیری و مقابل آقای رضا محمودی بودند.

از نظر من که اختلاف نظر شدید و ناسازگاری دو نفر آقایان هادی معیری و رضا محمودی غیر قابل قبول بود این راه حل پیشنهاد شد که مجمع عمومی فوق العاده کانون دعوت شود تا با اطلاع از عدم امکان همکاری آقایان هادی معیری و رضا محمودی یکنفر را بجای یکی از آن دو انتخاب نمایند.

امّا بموجب صورتجلسه ای که گمان میکنم به خط آقای هادی معیری باشد و امضاء هم ندارد با این استدلال که "هیچگونه تفاوتی(مقصود توافق است) بین هئیت مدیره منتخب نبوده" تصمیم هئیت مدیره کانون دعوت مجمع عمومی فوق العاده برای تجدید انتخاب هیئت مدیره بود تاریخ این صورتجلسه 8/12/1386 است (این نوشته ذیلاً ملاحظه میشود) و در یادداشت من تاریخ تشکیل مجمع عمومی فوق العاده کانون جمعه 4 اردیبهشت 1377 تعیین شده در اجرای این تصمیم مجمع عمومی فوق العاده کانون تشکیل شده و انتخابات هیئت مدیره تجدید شده و در هیئت مدیره جدید کانون دیگر آقای رضا محمودی عضویت نداشته است.